سال 1385 با تمام خوشی ها و سختی های خود به پایان نزدیک می شود، به یاد دارم در پایان سال 1384 در پیامی که از طریق اتوماسیون اداری به همکاران سراسر کشور فرستاده بودم آرزو کردم که همگی سال خوب و خرم و توام با موفقیت داشته باشند و آرزو کردم سال 1385 سالی کم استرس تر برای همکاران باشد، اما همگان واقفند که سال 1385 سال بسیار پر استرس و به نظر من کم بهره برای کشور و به تبع آن مردم بود.

اما نکته دیگری که مهمتر است این که سال 1386 در راه است، سالی که چندان امیدی به کم اضطرابی آن نیست و نگرانی های بیشتری نیز در راه است! چهره های مردم چندان نشانی از عید و... ندارد و مشکلات مالی مجال زیادی برای عید و نوروز و... نگذاشته است.

البته اواخر سال با سالروز رحلت پیامبر، شهادت امام حسن (ع) و امام رضا (ع) و اربعین امام حسین(ع)، همراه بود که جای تسلیت دارد.

تبریز و اقتصاد آن هم سال چندان خوشی را سپری نکرد، تعداد شرکت های بورسی تبریزی که در پایان سال 1385 از تالار بورس خارج (در حقیقت اخراج) خواهند شد کم نیستند، شرکتهایی مانند لیفتراک سازی، بنیان دیزل،بلبرینگ سازی، کمپرسور سازی، سرم سازی شهید قاضی از شرکتهایی هستند که به تابلوی چهارم انتقال یافته اند و بر اساس اعلام سازمان بورس در انتهای سال نسبت به ابقا یا اخراج آنان تصمیم گیری خواهد شد، هرچند اگر بنا بر ابقا باشد هیچ یک از شرکتهای مذکور قابلیت ابقا را ندارند و همگی در شرایط اخراج از بورس هستند، حتی از بین شرکتهای باقی مانده در بورس نیز شرکتهایی مانند توسعه آذربایجان وضعیت مناسبی ندارند و حتی با وجود گذشت وقت قانونی مقرر در قانون تجارت اقدام به تشکیل مجمع عمومی نکرده اند.  در همه گوشه و کنار جهان وضعیت شرکتهای بورسی ملاک سایر فعالیت های اقتصادی است و با توجه به اینکه اطلاعات خارج از بورس من صرفا شایعات و توام با نواقص خواهد بود نیازی به ذکر آن نمی بینم.

وضعیت آزاد راه تبریزـزنجان هنوز مشخص نیست و تبریز به عنوان آلوده ترین، و یکی از بی نظم ترین و حتی پرآشغال ترین شهرهای کشور مطرح است. این در حالی است که سال آینده صدمین سال تاسیس شهرداری تبریز (به عنوان اولین شهرداری کشور) جشن گرفته خواهد شد و استاندار آذربایجان شرقی آقای معمارزاده تقاضای انتخاب تبریز به عنوان مرکز فرهنگی ایران را نموده اند!

اما نکته دیگری که زیاد به چشم می آید دوری هرچه بیشتر تبریزیان از فعالیت های هماهنگ و جمعی است دیگر سالهاست که بنیادهایی مانند صندوق حمایت از مستمندان تبریز و... تاسیس نمی شود اکثر تبریزیان اصیل راه تهران و خارج از کشور را در پیش گرفته اند و حتی هرکس اندک سوادی می یابد راهی تهران می شود. دانشگاه تبریز رفته رفته از زمره دانشگاه های معتبر خارج شده حتی وزارتخانه هایی مانند وزارت نفت که بورس های خوبی به دانشجویان ممتاز دانشگاه ها ارائه می کنند نام دانشگاه تبریز را از برخی از بورس های خود حذف کرده اند، اینکه تعداد مقالات و فعالیت های علمی دانشگاه تبریز در برابر سایر دانشگاه ها به چه میزان است و آیا این اندازه برای دومین دانشگاه کشور (از لحاظ زمان تاسیس) قابل قبول است یا نه؟ سوالی است که پاسخ به آن چندان سخت نیست!

اصلا قصد وارد شد به بحث اقدامات خرداد ماه تبریز و شهرهای ترک نشین را ندارم که کاری خطرناک و خطرساز! است.

و اما

هیچیک از موارد فوق سبب نمی شود دست به آسمان نگیریم و شکر خداوند متعال را بجای نیاوریم نیاز تنها و تنها دارایی ماست! نیاز به رحمت و لطف پروردگار.

امیدوارم خداوند متعال سال خوبی پیش پای شما و خانواده و دوستان و آشنایان شما قرار دهد و از صمیم قلب برای تمام خوانندگان این وبلاگ و تمام مسلمانان آرزوی توفیق و سربلندی دارم. و البته آرزوی سلامتی که از مهمترین نعمات خداوند است.

شما هم من را دعا کنید....