سفر به ارومیه

روز پنجشنبه به همراه سه تن از کارگزاران تالار تبریز برای شرکت در مراسم سوم فوت درگذشتگان مدیر عامل شرکت کارگزاری سرمایه و دانش، آقای گشاده فکر، به ارومیه سفر کردیم. مراسم دردناکی بود ایشان عزیزان بسیاری را در حادثه سقوط هواپیما از دست داده بودند همسر، مادر، مادرهمسر و دو دختر 6 ساله و 4 ماهه خود را در حادثه ای اینچنینی و به یکباره از دست داده بودند در حالی که خود در همان روز به عنوان عضو هیات مدیره کانون کارگزاران بورس انتخاب شده بودند. بنده ایشان را از نزدیک نمی شناسم حتی سلام و علیکی هم با وی نداشته ام اما می دانم هرچه اظهار تاسف و اظهار همدردی کنیم مطمئناً نخواهیم توانست درد ایشان را درک کنیم تنها دعایی که می توان برای وی داشت همین که خداوند متعال صبر به ایشان اعطا کند. دیدن وضعیت ایشان در مسجد که از حال رفته بودند و گاه با نگاه به اعلامیه ترحیم خانواده خود گریه میکردند و دوباره از حال می رفتند. من را به این فکر انداخت که آیا این همه دوست و برادر و خیل عظیم کسانی که برای ابراز همدردی به اینجا آمده اند می تواند کمکی به ایشان باشد و اینکه چه آسان انسان همه چیز و همه کس خود را از دست می دهد و نکته ای دیگر اینکه چه ارزان است زندگی انسان!

دانشگاه ما

دیشب بعد از صرف شام مشغول مطالعه جسته و گریخته هفته نامه ای بودم که ناگهان خواندن عبارتی در گوشه سمت راستِ بالایِ صفحه نخست آن من را میخکوب کرد، هرچند متعجب نکرد!، عنوان گزارش این بود : "گزارش یک فاجعه؛ دانشگاه تبریز در رتبه آخر کشوری قرار دارد!"، حال با افتخار! میتوانم بنویسم که این اتفاق را پیش بینی کرده بودم حتی در اینجا و آنجا هم نوشته بودم. متن گزارش را که از یک وبلاگ برداشته ام در ادامه مطلب می گذارم البته خود من نیز امروز صبح با مراجعه به سایت SIR نسبت به صحت قسمتی از موضوع، بررسی هایی انجام دادم که البته تا حدی گزارش را صحیح دیدم، خودتان نیز از این لینک می توانید آخرین گزارش رتبه بندی را ملاحظه فرمایید هرچند اندک دانشگاههایی بعد از عنوان دانشگاه تبریز یافت می شوند اما دقت در نام این دانشگاهها ما را متوجه خواهد کرد که در سالهای نه چندان دور نام این دانشگاهها در عرصه ای دیده نمی شد. حتما بعدا به شکل کاملی به این موضوع خواهم پرداخت اما اجالتا به همین خوش باشیم!

ادامه نوشته