به مطلب زیر که در روزنامه سرمایه 21 تیر 1388 به نقل از مدیر تالارهای منطقه ای چاپ شده توجه کنید:

"حذف فیزیکی تالارها با اجرایی شدن معاملات آنلاین
بورس نیوز: در صورت اجرایی شدن معاملات آنلاین، وجود تالارهای منطقه ای به صورت فیزیکی، مقرون به صرفه نیست و خریداران و فروشندگان می توانند با دسترسی به رایانه و داشتن امضای دیجیتال اقدام به معامله کنند.بر اساس این گزارش، مدیر امور مناطق شرکت بورس اوراق بهادار در خصوص به کارگیری معاملات آنلاین در معاملات سهام اظهار داشت: «برای اجرایی ساختن این بحث باید بسترهای آن آماده شوند که از مهم ترین این عوامل می توان به برقراری اینترنت پرسرعت، فرهنگسازی و گذشت چندین سال زمان اشاره کرد.»مجید کرمعلی در مورد میزان تمایل فعالان بورس در به کارگیری این سیستم توضیح داد: «بسیاری از فعالان و سهامداران در بازار سرمایه به استفاده از معامله به صورت آنلاین تمایل ندارند و برای رسیدن به روزی که اکثر معاملات سهام به صورت آنلاین انجام شود گذشت زمانی حدود دو تا سه سال لازم است.»به گفته مدیر امور مناطق بورس اوراق بهادار، در صورت اجرایی شدن معاملات آنلاین، وجود تالارهای منطقه ای به صورت فیزیکی، مقرون به صرفه نیست و خریداران و فروشندگان می توانند با دسترسی به رایانه و داشتن امضای دیجیتال اقدام به معامله کنند.» شاخص بورس اوراق بهادار به عنوان آینه رشد اقتصادی بازار سرمایه معرفی می شود، از طرفی رونق واقعی در بورس نیز با به کارگیری امکانات جدید در زمینه ورود سرمایه های جدید و ابزارهای جدید با استفاده از فناوری تعریف می شود.تحقیقات کارشناسان بیانگر آن است که جایگزین کردن بورس الکترونیک با سیستم سنتی آن سبب افزایش سرعت معاملات و کاهش بوروکراسی و نیز به عنوان مهم ترین گزینه باعث کاهش هزینه های معاملات می شود. همچنین از فناوری اطلاعات به عنوان مهم ترین ابزار در تجارت مدرن یاد می شود که ورود این فناوری به بورس با اجرای محدود معاملات آنلاین و امضای دیجیتال آغاز شده است."

و این داستان ادامه دارد.... اما سوالی که باید از خود و دوستان دیگری که در تالارهای منطقه ای کار می کنند بپرسم این است که، برای چه نتیجه ای در تلاشیم؟ به دنبال چه آینده شغلی هستیم؟ تصمیم داریم دوران جوانی خود را صرف چه کاری و چه هدف شغلی بکنیم؟ و سوال نهایی اینکه چرا به دنبال فرصتهای شغلی دیگری که برایمان پیش آمده نرفتیم؟