امسال هشتمین سال حضور ما در مراسم شبهای قدر در دانشگاه تبریز است و حضور در دانشگاه تبدیل به یک سنت برای من، حمید و رضا گشته، خاطرات خوبی از مراسم های دانشگاه داریم که از نمازخانه مرکزی سابق شروع می شود و اکنون در مسجد دانشگاه ادامه دارد؛ دیشب که به چهره های افراد نگاه می کردم احساس کردم مانند پیر مردی هستم در میان جوانان.
هرچند امسال به دلیل شروع نشدن سال تحصیلی پر شدن مسجد کمی طول کشید ولی مراسم شب نوزدهم بد نبود، دیشب با خود فکر می کردم که مراسم های سالهای قبل باشکوه تر و پررنگتر از این سالها برگزار می شدحتی سخنرانها نیز کیفیت بالاتری داشتند.
ولی تنها چیزی که تغییر نکرده و مورد علاقه من نیز است صدای دکتر علوی، خواننده مراسم دعای جوشن کبیر، است.

شب 17 ماه رمضان سال 1388 (مسجد دانشگاه تبریز)