در جایی خوانده بودم که سال 1389 سال ازدواج و تولد فرزند و... خواهد بود هرچند به ستاره شناسی و پیشگویی و... اعتقاد زیادی ندارم اما خوشحال بودم که حداقل بنا به گفته این دوستان امسال نسبتا بروفق مراد خواهد بود. اما آنقدر خبر فوت و درگذشت شنیده ام و در مراسم های شام غریبان و ترحیم و چهلم و... حاضر شده ام که واقعا خسته شده ام، و چه قدر فوت جوانها زیاد شده!؛ علاوه بر درگذشت آشنایان و فامیل و پدر یکی از دوستان و سانحه هواپیمای ارومیه و... برخی دوستان که به انحصار وراثت بستگان خود می پردازند برای سوال در خصوص نحوه تعیین تکلیف سهام درگذشتان خود نیز که شده سری به من میزنند و خبر فوت می دهند!. سرطان، سکته قلبی، تصادف؛ و چقدر آسان آخرین برگ درخت زندگی افراد می افتد. بحث در مورد مرگ نیست که همه اعتراف بر حق بودن آن دارند اما سن و علت مرگ مهم نیست؟ به راستی امید به زندگی شما چقدر است؟
باید قدر زندگی خود را بیشتر بدانیم چون حداقل من احساس می کنم عمر ما کمتر شده!